Warunki pracy

Standardowo przyjmuje się perspektywę, wedle której warunki pracy ustalane są przez pracodawcę. Wynikają z tego określone implikacje moralne służące nam do oceny zatrudniającego. Proponuję inną perspektywę – bliższą, według mnie, prawdy:

Warunki pracy ustalane są przez pracowników i kształtują się w wyniku konkurencji pomiędzy osobami starającymi się o pracę. Pracę dostaje osoba gotowa do największych wyrzeczeń, a więc taka, której na pracy, z różnych powodów, najbardziej zależy. W przypadku granicznym Józef K. będzie skłonny pracować dwadzieścia cztery godziny na dobę przy uposażeniu wynoszącym jeden grosz rocznie.

Rodzą się teraz zupełnie nowe implikacje moralne. Sprawiedliwość każe nagrodzić stanowiskiem osobę najbardziej potrzebującą i najbardziej zmotywowaną, a więc Józefa K. Tak więc, jeśli pracodawca chciałby stać się wzorem cnót, winien podczas rekrutacji stać się przezroczysty, a więc postawić najtwardsze warunki z możliwych i stopniowo łagodzić je, aż do momentu, kiedy znajdzie się chociaż jedna osoba, która zechce na nie przystać. W ten sposób przyczyni się do poprawy losu najbardziej potrzebujących.