Anarchistyczna rewolucja

Rodzaj ładu, który się krystalizuje po anarchistycznej rewolucji, nie jest zależny od poglądów rewolucjonisty. W moim przekonaniu o tym, czy społeczeństwo zostanie wywindowane do stanu anarchokapitalizmu, czy ześlizgnie się w agresywny komunizm, decyduje w dużej mierze stadium cywilizacyjne, w którym się znajduje. Anarchokapitalizm powstanie niemal z pewnością w miejscach, w których mieszkańcy wyżej cenią dobra uzyskane dzięki podziałowi pracy ponad dobra uzyskane dzięki grabieży. Decyduje o tym bogactwo, poziom technologiczny, przedsiębiorcze przyzwyczajenia, kręgosłup moralny. Wojna domowa w ogromnej mierze niszczy wszystkie te cechy, przez co nawet pozornie obiecującą społeczność może przesunąć poza wytyczoną przeze mnie granicę i zepchnąć w czarną czeluść komunizmu lub dyktatury.

Lewicowi i libertariańscy rewolucjoniści

Libertarianie pragną zniknięcia Państwa rozumianego jako instytucja ograniczająca własność prywatną. Lewicowi rewolucjoniści pragną zniknięcia Państwa rozumianego jako instytucja legitymizująca własność prywatną. Tak więc lewicowi anarchiści nie są sprzymierzeńcami libertarian. Państwo to tylko słowo. Obie grupy używają tego samego słowa, żeby opisać swojego wroga, ale ów wróg nie jest rzeczywistym bytem. To jedynie miraż, przez który przenikają bagnety szarżujących z obu stron grup, żeby trafić faktycznego wroga, którym są te grupy dla siebie nawzajem. Należy o tym pamiętać.

Hierarchie w anarchiach

Rodzaje anarchii różnią się między sobą typem hierarchii, przeciwko której są skierowane. Usunięcie jednej hierarchii umacnia inne. Usunięcie wszystkich nie jest możliwe ze względu na rzadkość zasobów, a w konsekwencji – konkurencję w dostępie do nich.

Anarchokapitalizm usuwa hierarchię opartą na groźbach i agresji fizycznej, umacniając hierarchię opartą o własność prywatną. Anarchistyczne odmiany komunizmu delegalizują własność prywatną, umacniając hierarchie oparte o siłę fizyczną, znajomości, urodę itp.